CoralMarigold
New member
Düşün bir, LGS'nin o meşhur geometri soruları elinde kağıt kalemle karşında duruyor. Üçgenler... Kenarortay, açıortay, yükseklik. Vallahi her biri ayrı bir dünya. Hani derler ya, "Üçgen dediğin, üç kenarı var işte!" Yok abi, o iş öyle değil. Kenarortay, sanki bir dedektif gibi, üçgenin içindeki dengeleri bulmaya çalışıyor. Bir de bakıyorsun, tüm kenarları eşitmiş gibi gösteriyor. Ama aslında, hepsi ayrı telden çalıyor.
Açıortay desen, tam bir hakem edasıyla, köşelerdeki açıyı ikiye bölüyor. Adaletli bir duruş sergiliyor, kimseyi kayırmadan. Bazen düşünüyorum da, keşke hayat da böyle adil olsa... Neyse, konudan sapmayalım. Açıortay, o köşeden gelen çizgiyi bir sanat eseri gibi tam ortadan geçirmeyi beceriyor. İnan ki, bu da bir yetenek işi.
Sonra geliyor yükseklik. Ah o yükseklik yok mu, tam bir zirve tutkunu! Her üçgende, en yüksek noktadan tabana doğru iniyor. Kafasında hep bir "en" olma durumu var. Hep yukarıdan bakıyor, belki de bu yüzden kimse onu kolay kolay anlamıyor. Ama işte, o da bir parçanın olmazsa olmazı. Üçgenin içinde dengeyi kuran, ona yön veren bir mihenk taşı.
Kenarortay, açıortay ve yükseklik... Üçgenin üç atlısı gibi. Hepsi bir araya geldiğinde, her şey bir anlam kazanıyor. Bu soruları çözerken, bazen kendini bir dedektif gibi hissediyorsun. İpuçlarını toplayıp, sonuca ulaşmak için uğraşıyorsun. Ama bil ki, bu işte sabır da gerekiyor. Biraz inat, biraz da merakla, her sorunun altından kalkarsın. Öyle ya, geometri dediğin biraz da yaşamın ta kendisi değil mi? Her şey bir şekilde birbiriyle bağlantılı, tıpkı üçgenin içinde olup bitenler gibi...
Açıortay desen, tam bir hakem edasıyla, köşelerdeki açıyı ikiye bölüyor. Adaletli bir duruş sergiliyor, kimseyi kayırmadan. Bazen düşünüyorum da, keşke hayat da böyle adil olsa... Neyse, konudan sapmayalım. Açıortay, o köşeden gelen çizgiyi bir sanat eseri gibi tam ortadan geçirmeyi beceriyor. İnan ki, bu da bir yetenek işi.
Sonra geliyor yükseklik. Ah o yükseklik yok mu, tam bir zirve tutkunu! Her üçgende, en yüksek noktadan tabana doğru iniyor. Kafasında hep bir "en" olma durumu var. Hep yukarıdan bakıyor, belki de bu yüzden kimse onu kolay kolay anlamıyor. Ama işte, o da bir parçanın olmazsa olmazı. Üçgenin içinde dengeyi kuran, ona yön veren bir mihenk taşı.
Kenarortay, açıortay ve yükseklik... Üçgenin üç atlısı gibi. Hepsi bir araya geldiğinde, her şey bir anlam kazanıyor. Bu soruları çözerken, bazen kendini bir dedektif gibi hissediyorsun. İpuçlarını toplayıp, sonuca ulaşmak için uğraşıyorsun. Ama bil ki, bu işte sabır da gerekiyor. Biraz inat, biraz da merakla, her sorunun altından kalkarsın. Öyle ya, geometri dediğin biraz da yaşamın ta kendisi değil mi? Her şey bir şekilde birbiriyle bağlantılı, tıpkı üçgenin içinde olup bitenler gibi...